| تبليغات | X |
شاید باور نکنی!
همیشه پشت نگاه تو سنگر گرفته ام
و جبهه ام
جز با جبروت مادرانه ات
نجوا نکرده است
از شرابه های روسری مادرم
...و مادر یعنی تو !
بی دلیل نیست که این قدر دوست داشتنی هستی!
بی دلیل نیست که بعد از گذشت چندین و چند سال،
هربار که می بینمت مومن می شوم!
مگر می شود از یادم برود نگرانی چشمانت را آن لحظه که بیمار بودم
و سعی می کردی مرا آرام کنی که چیزی نیست خوب می شوم!
و یا آن لحظه که قلبت تند تند می تپید در هنگام دویدنم که مبادا زمین بخورم
باز هم می گویم بی دلیل نیست که اینقدر خاص هستی
بی شک تو عزیزترینی
و این را همه می دانند.